Monday, May 26, 2014

τέλος





Από την Ολύμπου έως την Κωσταντινουπόλεως κι όσο να γίνει ένα τσάι - φλαμούρι / λουίζα - να λυθεί ένα στομάχι που έχει γίνει κόμπος,  την έχω ακυρώσει.  Ότι ήταν να πάρω το πήρα και νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτό.
Φεύγω,  κτυπάω άλλη πόρτα,  κάνω άλλη προσέγγιση.
Δεν αποκλείω την περίπτωση της επιστροφής.

1 comment:

  1. Πώς καταφέρνουμε κάποια στιγμή να στριμωχτούμε έτσι είναι μια τεράστια απορία και μη μου πεις πως "άλλος" στρίμωξε το κεφάλι της γάτας...
    Όταν επιστρέψεις εύχομαι να έχει ελευθερωθεί και η γάτα!
    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! <3

    ReplyDelete

όχι πιά

Κάποιος με ρώτησε αν σε ξέρω.  Χιλιάδες αναμνήσεις πέρασαν από το μυαλό μου..  Την ώρα που του απαντούσα ''όχι πιά''   *Από...